Poljot i Pierwsza Moskiewska Fabryka Zegarków
Jednym z najważniejszych rosyjskich producentów była Pierwsza Moskiewska Fabryka Zegarków. Pionierski, założony jeszcze w latach 30. zakład przemianowano dopiero w 1964 roku. W związku z sukcesami radzieckich kosmonautów fabryka otrzymała nazwę Poljot, co po polsku znaczy „lot”. W 1961 roku Jurij Gagarin jako pierwszy człowiek w historii znalazł się w przestrzeni kosmicznej. Na jego nadgarstku znajdował się wojskowy zegarek Szturmanskie pochodzący właśnie z moskiewskiej fabryki.
Zegarki Szturmanskie od lat wzbudzają na rynku kolekcjonerskim bardzo duże zainteresowanie. Intensywnie poszukiwane są również chronografy z kalibrami Poljot 3133. Mechanizmy 3133 powstawały na wzór szwajcarskich werków Valjoux 7734. Firma Valjoux specjalizuje się w produkcji chronografów. Obecnie stanowi części koncernu Swatch Group. Słynny kaliber Valjoux 7750 to jeden z najczęściej stosowanych werków automatycznych z chronografem.
Warto wspomnieć, że do produkcji kalibrów 3133 Poljot stosował sprowadzone ze Szwajcarii maszyny. W latach 70. Rosjanie masowo odkupowali od Szwajcarów sprzęt produkcyjny. Proces ten był efektem zalania światowego rynku przez tanie zegarki kwarcowe z Azji. W wyniku tzw. kryzysu kwarcowego tradycyjne manufaktury europejskie popadły w kłopoty finansowe i zaczęły sprzedawać swoje technologie fabrykom w Związku Radzieckim. Podobna sytuacja miała miejsce także po drugiej wojnie światowej. Dokumenty oraz rysunki techniczne firm Wempe i A. Lange & Söhne przetłumaczono wówczas na rosyjski oraz przekazano do ZSRR w ramach reparacji wojennych. Dzięki przejętym z niemieckiego Glashütte projektom niemieckiego chronografu lotniczego Kaliber 59 rosyjscy inżynierowie mogli rozpocząć produkcję radzieckich zegarków dla pilotów wojskowych.
Jednymi z najbardziej znanych werków Poljota są automatyczny kaliber 2416 oraz kaliber 2612 wyposażony w funkcję budzika. Drugi z nich był produkowany na podstawie mechanizmu szwajcarskiego producenta werków Venus. Alarm wymaga nakręcenia drugiej koronki, a czas budzenia ustawia się za pomocą dodatkowej wskazówki. W ofercie marki Poljot znajdowały się również werki z innymi rzadkimi udoskonaleniami, takimi jak wskaźnik dnia i nocy lub 24-godzinne wskazanie czasu . Wyposażony w chronograf werk o numerze 3133 posiadał także wskaźnik faz księżyca. Niektóre serie modeli Poljot dysponowały mechanizmami szwajcarskiej firmy ETA. Często stosowanym w rosyjskich zegarkach werkiem był kaliber 2824 z naciągiem automatycznym. Do dziś korzystają z niego liczni producenci ze Szwajcarii.
Czasomierze rosyjskiej manufaktury Poljot cieszą się wielkim powodzeniem wśród kolekcjonerów. Oryginalna marka Poljot już nie istnieje, a znajdujące się na rynku kolekcjonerskim egzemplarze to wyłącznie zabytkowe zegarki używane lub nienoszone. Duże zainteresowanie wzbudzają wydania vintage, które powstały na długo przed rokiem 1991. Dotyczy to w szczególności produkowanych dla radzieckich pilotów zegarków lotniczych z funkcją chronografu. Co ciekawe, kaliber Poljot 3133 został stworzony na podstawie szwajcarskiego werku Valjoux 7734. Mechanizmy 3133 dysponują naciągiem ręcznym oraz uchodzą za bardzo solidne i precyzyjne.
W ofercie marki Poljot znajdowały się również rzadkie chronografy ze wskaźnikiem fazy księżyca oraz 24-godzinnym wskazaniem czasu. Poljotowski chronograf vintage w dobrym stanie można obecnie nabyć już za około 250 euro. Zegarki Poljot Buran również powstawały w wersji z funkcją stopera. Nienoszone egzemplarze tego typu kosztują aktualnie około 400 euro. Porównywalne chronografy szwajcarskie z mechanizmami Valjoux 7734 są warte około 1000 euro. Cena modelu Breitling Datora z lat 70. może wynieść nawet ponad 3000 euro.
Niezwykle ciekawymi zegarkami z rodziny modeli Poljot są egzemplarze z kalibrem 2612. Ich szczególną atrakcją techniczną jest budzik – przydatna i raczej rzadka funkcja w zegarkach naręcznych. Co ciekawe, budziki Poljotów 2612 raczej wibrują niż dźwięczą. Z tego względu ich efektywność jest większa, gdy użytkownik nie ściąga zegarka na noc. Dobrze zachowane modele Poljot 2612 można obecnie otrzymać za około 200 euro. Znanym szwajcarskim zegarkiem z funkcją alarmu jest model Master Memovox marki Jaeger-LeCoultre. Zakup używanego egzemplarza ze stali szlachetnej wiąże się z inwestycją około 5000 euro.
W ofercie Poljota znajdowały się również eleganckie zegarki automatyczne. Najskromniejsze technicznie modele używane można nabyć już za około 150 euro. Często stosowany w tych zegarkach kaliber z naciągiem automatycznym nosi oznaczenie 2416. Pojedyncze zegarki radzieckie otrzymywały również kalibry szwajcarskiej firmy ETA. Obecnie ten światowy lider produkcji surowych mechanizmów stanowi część koncernu Swatch Group. Werki ETA są montowane w modelach najbardziej luksusowych szwajcarskich marek.
Rosyjskie zegarki Poljot po upadku Związku Radzieckiego
Po upadku żelaznej kurtyny design rosyjskich czasomierzy zaczął się upodabniać do wzornictwa zegarków z zachodu. W 2004 roku firma Poljot stanęła na granicy bankructwa. Przedsiębiorstwo Maktime, które przejęło wówczas Poljota, splajtowało w roku 2011. Markowe nazwy Aviator, Buran i Szturmanskie zostały odkupione przez rosyjską manufakturę zegarkową Volmax.
Co ciekawe, na rynku kolekcjonerskim wciąż można znaleźć nowe lub nienoszone zegarki oryginalnej rosyjskiej marki Poljot. W przypadku niektórych ofert trzeba być jednak ostrożnym. Brak numerów referencyjnych, nieokreślony kaliber, nieznany kraj pochodzenia lub rok produkcji – oto najczęściej spotykane luki informacyjne, o które należy dopytać sprzedawcę. Wiele dostępnych w internecie zegarków pochodzi od firmy Poljot International, która ma swoją siedzibę w Niemczech. Pośrednik nieruchomości Proszowice
Najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów są oczywiście zegarki radzieckie sprzed 1991 roku. Popyt na nie znacznie wzrósł w ostatnich latach, głównie ze względu na trwałość kalibrów i wracający do mody design z lat 70. i 80. Coraz więcej rzadkich modeli z czasów ZSRR można uznać za zegarki vintage, których ceny będą z pewnością rosły.
Komentarze
Prześlij komentarz